czwartek, 22 listopada 2012

Patricia Crowther "Lid Off the Cauldron. A Wicca Handbook"




Miałem już przyjemność przeczytać autobiografię Patricia Crowther, czego dowody rzeczowe można znaleźć tutaj. Dla niewtajemniczonych przypomnę, że Pat Crowther wraz z mężem Arnoldem byli jednymi z pierwszych gardnerian. Założyli własne linie, a mało tego, z linii Patricii wywodzą się poniekąd wszyscy aleksandrianie, gdyż to właśnie uczennica owej wiccanki, Pat Kopansky (warianty nazwiska są rozmaite, m.in. "Kopinsky", "Kasprzynsky", tak czy tak, widać, że Polacy jak zwykle namieszali nawet przy narodzinach współczesnego czarownictwa, nie wspominać nawet o znanych nazwiskach typu Ashcroft-Nowicki, Buczynski czy choćby Penczak), wprowadziła w misteria czarownic Alexa Sandersa*. 

Książka "Lid Off the Cauldron. A Wicca Handbook" to typowe dzieło uczące współczesnego czarownictwa eklektycznego, jakie mogła napisać osoba ze starszego pokolenia wiccan. Co mam tu na myśli? A mianowicie to, że w przeciwieństwie do marnych, kolorowych, New Age'owych bzdetów z przerostem formy i tabelek nad treścią, które teraz się publikuje, starsi wiccanie pisali podręczniki treściwe - nie brakowało w nich historii, wiedzy o magii rozmaitych ludów, wiedzy o praktykach magicznych swojego kraju i zamieszkiwanych regionów, a także argumentów przeciwko chrześcijaństwu. Dlatego szybko nie zmienię opinii, że lepiej jest czytać książki Geralda Gardnera, Doreen Valiente, Lois Bourne, Patricii Crowther niż to co oferują nam wydawnictwa ezoteryczne.

Co do rzeczonej książki Pat Crowther, to znajdujemy w niej wiele ciekawostek. Na wstępie ładne przedstawienie kobiety w oczach chrześcijańskich apologetów. Na stronie dwunastej znajdujemy ciekawą wzmiankę, aż pozwolę sobie zacytować (w przekładzie własnym):

" ... Odpowiedź jest prosta, czarna magia jest o wiele bardziej ekscytująca, zwłaszcza  kiedy jest odpowiednio przeszyta sensacją pisarzy: seks, rytualne, krwawe ofiary i porwania dziewic (jeśli znajdziesz jakąś) ... [...]"

No i właśnie, Nawet w jednym z muzeów można zobaczyć szkielet z waginą dziewicy. Niektórzy pogardliwie mówią, że to ostatnia w mieście. 

Zaciekawiła mnie wzmianka o Białej Wieży z Londynu, która mogła być siedzibą legendarnego Royal Coven. Ciekawostka o tym, że dawniej podejrzewano, że to Anglia mogła być historyczną Troją, dopóki jeden z badaczy nie udowodnił, że było inaczej. No cóż, Atlantydę też niby odnaleziono na dnie Kuby, ale do dziś panowały pogłoski jakoby miała być nią m.in. Skandynawia. 

Jak zwykle rzucił mi się w oczy angielski szowinizm i stwierdzenie, że Londyn i Wincobank Hill w Sheffield są najstarszymi, stale zamieszkanymi miejscami w Europie. No cóż, z tego co wiem Kraków też ma kilka tysięcy lat historii... 

A tak to mamy stare powtórki i truizmy, typu czym jest czarownictwo, kim są bogowie etc.? Jest krótka historia Geralda Gardnera, acz wyczuwam w tym fragmencie stare podejście do jego nauk.  A tak to zaklęcia, rytuały, wróżenie, świece, astrologia (w czym jak pamiętam Pat gustuje najbardziej od razu po uwielbianych przez nią kotach), święte miejsca, symbolika, runy (acz nie klasyczne), taniec, żywioły etc.  Nowością są autorskie rytuały i wiersze autorstwa Pat i jej męża Arnolda.

Książkę przeczytałem w trzy dni. Gorąco polecam!





*Niektórzy to kwestionują. Najważniejszy jest drugi stopień inicjacji, a Alex otrzymał go prawdopodobnie od innej gardneriańskiej arcykapłanki. 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz